குழலினிது.....

உன் அடுப்பில்
விறகாகி
எரியும் புல்லாங்குழல்
நான் ....

பல்லாயிரம் செவிகளின்
பசி தீர்க்கத் தெரிந்தும்
உன் ஒருவனின்
பசிக்காக என்னைத் தருகிறேன்...

நீ எரித்துக் கொண்டிருப்பது
என் மூங்கிலை
மட்டுமல்ல...
எனக்குள் உறைந்திருந்த
ராகங்களையும் தான் !

உன்
பசியில் அனைத்தும்
பறந்து போனது....

அதனால் என்ன ?

இசைபதற்கு நீயின்றி
குழலாய் இருப்பதை விட- உன்
பசியைத் தணிக்க
விறகாவதே என் விருப்பமும்.....

ஆனால் ...

எரிந்த என் சாம்பலிலிருந்து
இன்னிசை கசியும்
என்று மட்டும்
எதிர்பார்த்து
ஏமாந்திடதே!